A actuacións de Migramiño conseguiron aumentar a conectividade fluvial tras a permeabilización de obstáculos

A actuacións de Migramiño conseguiron aumentar a conectividade fluvial tras a permeabilización de obstáculos

As actuacións de eliminación e permeabilización de obstáculos no leito dos ríos afluentes do Tramo Internacional do Río Miño realizouse para recuperar a continuidade e permitir aumentar o hábitat fluvial dispoñible para os peixes.

Tras os traballos realizados no marco de MigraMiño-Minho concluíuse:

  • Diferentes especies e densidades augas arriba e abaixo dos obstáculos: Nalgunhas comunidades de peixes existen diferenzas evidentes, tanto na composición específica como nas súas densidades, dependendo de se existen obstáculos máis ou menos franqueables para as diferentes especies. En xeral obsérvase unha redución clara da poboación dalgunhas especies augas arriba dos obstáculos, como nos casos do salmón, a boga, o reo e a anguía. Noutros casos, como na bermejuela ( Achondrostoma arcasii) e as larvas ammocetes de lamprea mariña ( Petromyzon marinus), áchanse poboacións maiores augas arriba dos obstáculos porque as modificacións hidromorfológicas que estes supoñen para o medio (zonas lénticas, acumulación de areas, ..) favorecen a estas especies.
  • Maior conectividade fluvial tras a permeabilización/eliminación de obstáculos: No río Caselas obsérvase unha redución do efecto concentrador das poboacións de peixes augas abaixo dos obstáculos permeabilizados/eliminados. Tras a colocación da escala innovadora de peces e a eliminación de obstáculos, a anguía e a troita desprázanse a tramos do río augas arriba, anteriormente inaccesibles.
  • A redución da poboación augas arriba dos obstáculos é máis clara nas especies diádromas, que necesitan realizar migracións entre o mar e o río.As especies residentes poden manter poboacións estables e reprodutoras augas abaixo e arriba de obstáculos infranqueables e así presentar abundancias similares ou mesmo maiores augas arriba do obstáculo, ao estar máis afectadas polas características do hábitat que pola restrición na migración. Con todo, estas especies tamén realizan desprazamentos relacionados coa reprodución, a alimentación, a procura de refuxio, etc.. polo que a presenza de obstáculos tamén provoca un impacto significativo: illamento de poboacións, maior mortalidade, maior risco de desaparición da poboación por impactos externos, maior competencia, perda de diversidade xenética, etc.
  • A clasificación dos represaes en función da dificultade que presentan para o remonte dos peixes é moi diferente á que se podería realizar en función dos macroinvertebrados bentónicos:o estudo realizado nos obstáculos dos ríos Pego, Furnia, Caselas e Deva mostra que os pequenos obstáculos poden ter un gran efecto sobre determinados grupos de macroinvertebrados (principal grupo do que se alimentan a maioría de peixes), pois para eles son máis importantes as condicións que se xeren no fluxo da auga e o seu efecto sobre o substrato, sendo os diferentes substratos os que seleccionan ás especies que poden estar presentes. Nalgúns casos, o cambio hidráulico augas abaixo do obstáculo produce un cambio no substrato que impide que sexa colonizado por taxones que carezan de estratexias morfolóxicas ou etológicas concretas. As repercusións observadas sobre a composición do macrozoobentos son importantes debido a que limitan a distribución lonxitudinal dos taxones con baixa mobilidade.