Plan de Traballo

Actividade 2


Mitigación de presións de orixe antrópico en leitos fluviais

barra-colores
Icon-act_3

Esta actividade comprende os seguintes resultados:

 “Número de ríos nos que se inventariaron presións que afectan os peixes migradores”

0
9
ríos

Valor Previsto Inicial

0
22
ríos

Valor Alcanzado Actual

España
  • Río Miño

    Non existen obstáculos ao paso dos peixes ata a presa de Frieira.

  • Río Barxas

    O río Barxas presenta unha forte pendente na desembocadura, limitando o remonte ás especies migradoras, comprobouse que as anguías poden remontalo. En total, no río Barxas a lonxitude do tramo remontable é de 2950m.

  • Río Ribadil

    O río Barxas presenta unha forte pendente na desembocadura, limitando ou remonte ás especies migradoras, comprobouse que as anguías poden remontalo. En total, no río Barxas a lonxitude do tramo remontable é de 2950 m.

  • Río Deva

    Os primeiros 740 m de río son remontables por todas as especies; a presenza, a partir deste punto, de varios saltos que superan, por tanto, neste río o límite para o remonte dos peixes está situado a 815 m da desembocadura.

  • Río Termes

    A ictiofauna pode remontar facilmente os primeiros 390 m correspondendo a soamente 2100 m remontables. As especies migradoras só alcanzan o 19.4 % do leito principal.

  • Río Tea

    Na actualidade no río Tea existen 28 obstáculos artificiais:
    – 22 son aceas antigas de muíños abandonados ou pequenas barreiras cunha dificultade de remonte baixa para todos os grupos.
    – 3 teñen un uso recreativo como praias fluviais (Mondariz-Balneario, O Val II e Praia de Maceira).
    – Unha úsase como Estación de Control da Xunta (A Freixa II) e captación de auga de Ponteareas.
    – 2 úsanse para a produción de enerxía eléctrica (a presa da central de Engasa e a da central de Maceira).

  • Rio Tamuxe

    Todos os obstáculos artificiais atopados no río Tamuxe son presas de muíños ou ben están relacionados co regadío ou co uso recreativo. A maior parte deles non poden ser remontados durante o período de augas baixas, pero si no período de augas altas, co incremento de caudal. A súa apertura ou, segundo o caso, a construción de dispositivos de franqueo non presenta, en xeral, dificultades.

  • Río Caselas

    Só 500 m de río son facilmente remontables, despois atopamos tres obstáculos consecutivos cun grao de dificultade moi alta. As especies migradoras poderían alcanzar o 4.5 % do leito principal.

  • Río Louro

    O primeiro obstáculo cunha dificultade de paso para os peixes moi alta atópase a 19 km da desembocadura no Miño. As especies migradoras poderían alcanzar o 67.8 % do leito principal.

  • Río Tripes

     Remontable durante 1040 m polas especies migradoras alcanzando o 14.8 % do leito principal.

  • Río Furnia

    No río Furnia identificáronse un total de nove obstáculos, que limitan o tramo accesible ás especies migradoras a 3868 m de río.

  • Río Hospital

    O primeiro obstáculo atopado está situado a 580 m da desembocadura e presenta unha dificultade moi alta ao paso dos peixes, excepto para a anguía. No caso de que algún exemplar púidoo superar na época de augas altas, 1870 m augas arriba existe outro obstáculo semellante. En total, as especies migradoras poderían alcanzar o 18.8 % do leito principal.

  • Río Pego

    O primeiro obstáculo que atopamos no río Pego é unha presa artificial de formigón utilizada para desviar a auga para regadío. Esta presa está situada a 1.9 km da desembocadura e a dificultade de paso das especies de todos os grupos considérase moi alta.

Portugal
  • Río Coura

  • Río Gadanha

  • Río Ribeiro do Porto

  • Río Mouro

  • Río Ribeiro Veiga da Mira

  • Río Ribeiro Chaqueu

  • Río Ribeiro Ínsuas

  • Río Ribeiro São Gonçalo

  • Río Ribeiro de Campos

 “Persoas de entidades e colectivos interesados informados das Normas de xestión común de pesca fluvial”

0
50
persoas

Valor Previsto Inicial

 “Número de hectáreas de vexetación ripícola de leitos fluviais mellorada”

0
5
hectáreas

Valor Previsto Inicial